Puşide-i Siyah

ışıklar

Ben bu yerde nefes aldım, kapıdan içeri bu okul benim okulum diye girdim ya dünyadaki en güzel duygulardan birini yaşadım demektir. Şu resme bakınca gözlerim doluyor, ne büyük bir güzellik karşımda duruyor inanamıyorum! Kar ayrı yakışıyor Işıklar’a, yağmur ayrı, güneş ayrı. Bir tek yalnızlık, biz-sizlik yakışmıyor!


Edebiyat dersinde ödev olarak ezberlediğimiz şiirleri okumuştuk, ben Bülbül’ü seçmiştim. Bursa yunan işgalindeyken bir gecede ağlaya ağlaya yazılmış bu şiir. En sevdiğin şeyleri gözlerinin önünde çiğnenmiş, kutsalını kaybetmiş bir insanın hüznü. Tarih dediği şey bir gecede yok olmuş sanki, Osman’ın kabrine yunan postalı değmiş. Sabah uyandığında yurdum dediği yerin artık onun olmadığını görmüş. Silinmiş yani her şey, yoklar artık. Fiziksel kaybın ötesinde değerlerinin elinden bir çırpıda alınmasını engelleyememek ve içine sürüklendiği mâtemi ancak bülbüle anlatabilmek!

Aynı şeyleri hissediyorum şimdi, aynı! Hem de o kadar aynı ki! Her bir satır sanki bugün için yazılmış. Bursa ama Işıklar, yunan değil ama onlar; haremime na-mahrem eli değdi bir kez daha. O kudretler harap oldu gözümün önünde, satvetler türab oldu. Şevketli bir mâzi serap oldu. Çiğnenmez zannediyordum yurdumu, şimdi teselliden nasibim yok, biliyorum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s